Archief voor november, 2009

weer gewapende overval in Holendrecht

Posted in Zonder categorie on november 27, 2009 by gerbrandkranendonk

Twee mannen hebben donderdagavond een woning aan de Meernhof in Holendrecht (Zuidoost) overvallen.
De overvallers kwamen rond 17.00 uur de woning binnen. De deur stond waarschijnlijk in verband met renovatiewerkzaamheden open. Ze bedreigden een vrouw en twee kinderen met een vuurwapen. De vrouw werd ruim een uur onder schot gehouden terwijl de woning werd doorzocht. De mannen gingen er vervolgens met een een buit van 230 euro vandoor. Ze zijn nog voortvluchtig.
Opmerkelijk genoeg is kort daarna ook een woning aan de Montfoorthof overvallen. Het is niet duidelijk of de twee zaken met elkaar in verband staan.

Er staat veel op het spel

Posted in Zonder categorie on november 27, 2009 by gerbrandkranendonk

Het spel is wederom op de wagen! Steeds meer komt het beeld naar voren van de afdeling Zuidoost van de PvdA als een klein Gallisch dorpje dat blijft vechten tegen de moderne tijd. Moderne tijd staat in dit geval voor: Mensen niet onderverdelen in zwart tegen wit, of Surinamer tegenover Afrikaan. Samen doen en samen laten. En dat kleine dorpje staat voor: Wij staan voor de gevestigde subsidiebelangen. We zullen ons tot het laatst toe zo fel als mogelijk verdedigen. De poten staan bij de PvdA zo diep in de modder, dat er geen beweging meer in lijkt te zitten. Al 12 jaar niet meer. Zwart tegen wit.

Verhagen: Wilders meet met 2 maten

Posted in gewoon een mening, politiek on november 27, 2009 by gerbrandkranendonk

PVV-leider Geert Wilders meet met twee maten volgens minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken). „Hij maakt zelf met alle gemak mensen uit voor van alles en nog wat en wordt dan boos dat de minister van Buitenlandse Zaken in Turkije geen zin heeft om met hem te spreken en dat ze in Praag zijn film niet willen uitzenden.”

Dat zei de CDA-bewindsman vrijdag tijdens een bijeenkomst van de jongerenorganisatie CDJA van de christendemocraten. Verhagen: „Als je zelf de vrijheid neemt om de taal van de straat te gebruiken, om een hele bevolkingsgroep keihard weg te zetten, dan moet je ook die ander de vrijheid gunnen om dat niet prettig te vinden.”

Verhagen stelde regelmatig in actie te komen om ervoor te zorgen dat de PVV-leider de vrijheid heeft om te reizen. Hij heeft ook de Turkse autoriteiten gevraagd of het klopt dat Wilders niet welkom is voor een gesprek met de regering als hij op bezoek is met een Nederlandse Kamerdelegatie.

De minister heeft via zijn ambassadeurs duidelijk gemaakt dat hij het goed zou vinden als de delegatie met Wilders wel wordt ontvangen. „Ik heb gewezen op het nut en de noodzaak van gesprekken met de parlementariërs.”

Verhagen benadrukte echter ook dat Turkse ministers niet verplicht zijn Nederlandse parlementariërs te ontvangen. „Die vrijheid van reizen en die vrijheid van meningsuiting voor Wilders betekent geen plicht voor wie dan ook om hem te ontvangen.”

Wilders is ontevreden over de houding van de minister. „Verhagen is een grote politieke nietsnut die in plaats van de Turken de les te lezen en opkomt voor een Nederlandse parlementariër, begrip heeft voor Turkije.”

Wilders zou begin januari met een Kamerdelegatie op werkbezoek naar Turkije gaan. Eerder deze week meldden Turkse autoriteiten dat Wilders niet welkom is. Een woordvoerder van de Turkse minister van Buitenlandse Zaken noemde hem een racist en fascist. Wilders wil niet dat Turkije bij de Europese Unie komt.

Kamerlid Harm-Evert Waalkens, delegatieleider van de Kamercommissie, is al dagen bezig om uit te zoeken of Wilders al dan niet wordt ontvangen. De commissie heeft al besloten helemaal niet naar Turkije te gaan als Wilders niet aan het hele programma mag meedoen.

natuur in Nederland

Posted in gewoon een mening, politiek, ruimtelijke ordeningsrecht on november 27, 2009 by gerbrandkranendonk

Argarische ondernemers wordt het gebruik van hun land onmogelijk gemaakt vanwege een hoogveenplantje dat in Nederland beschermd moet worden maar in Duitsland nog steeds weggegraven wordt. Om de aanleg van een weg of verdieping van een watergang mogelijk te maken moet er natuur “gecompenseerd” worden. Dat betekent dat agrarische ondernemers uitgekocht moeten worden. Omdat te bereiken wordt er een bestemming op de grond gelegd die de grond van de agrarische ondernemer praktisch waardeloos maakt.

Financiële compensatie wordt aan de agrarisch ondernemers niet betaald. Conclusie: De aanleg van natuur wordt in Nederland betaald door agrarische ondernemers. Natuur waar mensen vervolgens niet in mogen wandelen of recreëren. En de belangrijkste exportsector van Nederland, de agrarische sector, wordt daarbij stukje bij beetje afgebroken.

Holendrecht: De Zilveren Zomerkoning

Posted in amsterdam gewoon, amsterdam politiek, politiek on november 27, 2009 by gerbrandkranendonk

Hoe is het om te wonen en te werken in de Bijlmer? Vandaag in deel 24: de terugkeer van De zilveren zomerkoning in Holendrecht.

Bea en Arie Stoker zijn terug op het Holendrechtplein. Met wapperende vlaggen op hun viskraam De zilveren zomerkoning en een feestelijke aanbieding: drie lekkerbekjes en een pot zure haring voor vijf euro. Bea laat de bossen bloemen zien die ze donderdag na de opening van de nieuwe viskar van de vaste klanten hebben gekregen. Er zit een kaart bij met een afbeelding van een hoefijzer en de woorden: veel sterkte.

Dertien weken geleden stond er ’s ochtends in alle vroegte een klant bij Bea en Arie voor de deur. Toen Bea opendeed, zei de man: ”Je kar staat in de fik.” Zij snel naar het winkelcentrum en inderdaad: haar viskraam was tot de grond toe afgebrand, inclusief alle handel. Onderzoek van de rokende resten wees uit dat de wagen die nacht op drie plaatsen was aangestoken.

Het kostte 250 euro om het wrak weg te laten slepen en Bea heeft zich flink in de schulden moeten steken om een nieuwe wagen te kopen. Dat wil zeggen: een knappe tweedehandswagen, op de kop getikt in Harderwijk. Het is een viskraam met frituurmogelijkheden, zodat het assortiment is verrijkt met kroketten, bamischijven en Vlaamse friet. Maar, zegt Bea er meteen bij, de kibbeling blijft huizenhoog favoriet.

Arie vertelt dat Bea op 25 maart 2005 is neergestreken op het Holendrechtplein. Nooit problemen gehad. Bea: ”Ik was huisvrouw en ik verveelde me thuis. Hier in het winkelcentrum was de viswinkel altijd dicht. Dat was een gat in de markt.” Bea staat vier dagen per week in de wagen, Arie springt in zijn vrije tijd af en toe bij. Bea: ”Arie is ambtenaar. Hij heeft eelt op zijn ellebogen. Maar elke avond loopt hij even met de hond langs de viskar.”

Wat de nieuwe wagen ook heeft: een brandwerende buitenkant en camerabewaking. De dader van de brandstichting is bekend, maar loopt vreemd genoeg nog steeds vrij rond. ”Er hebben zich twee getuigen gemeld. Eén van hen heeft nog gebeld met Meld Misdaad Anoniem. Het gaat om een jongen die eerder op de avond was geweigerd in het café in het winkelcentrum omdat hij nog geen achttien is. Daar was hij chagrijnig van geworden.”

Bea stelt dat zij met alle bevolkingsgroepen in de buurt goed overweg kan. ”Surinamers, Antillianen, Hindoestanen, Nederlanders: er komt hier van alles voor een visje aan. Dit is een multiculturele viskraam. Op die basis heb ik mijn vergunning ook gekregen.” Maar er is een verschil tussen de jongens die ze kent en de jongens die ze niet kent. ”De jongens die ik ken beschermen mij. Deze jongen ken ik niet.”

Een vrouw met een hond komt langslopen. Bea en Arie worden hartelijk begroet. Dan volgt het slechte nieuws: ”Hebben jullie het gehoord? De pizzeria is net overvallen. Vier gewapende jongens zijn er met de kassa vandoor gegaan. Ik hoor het zelf net.” Het is de tweede overval in een week tijd in het winkelcentrum. Bea schudt haar hoofd: ”En ik had nog zo gehoopt dat we het vandaag een beetje gezellig konden houden.” (PATRICK MEERSHOEK)

bron: Het Parool

Eberhard van der Laan

Posted in Zonder categorie on november 27, 2009 by gerbrandkranendonk

Minister zonder portefeuille in een kabinet zonder toekomst!
Woningcorporaties, tot voor kort bulkend van het geld, nu in zware financiele problemen. Geen geld meer voor deze minister: worden buurtbarbeques voortaan bekostigd door deelnemers zelf?

thanksgiving

Posted in Zonder categorie, gewoon een mening, politiek on november 26, 2009 by gerbrandkranendonk

Onlangs kwam bij me op dat veel van de lessen in geschiedenis die ik kreeg niet alleen verkeerde informatie bevatte, maar ook dat de waarheid verminkt is voor zeer specifieke doeleinden. Ik kan me herinneren dat ik les kreeg over de Burgeroorlog, waarbij mij verteld werd dat die oorlog een zwart-wit kwestie was over de afschaffing van slavernij. Ik realiseerde me onlangs dat deze leugen mijn kijk op belangrijke figuren in de geschiedenis heeft gevormd en Amerika altijd lijkt af te schilderen als de held / Peace Maker, terwijl de leiders van dit land vele malen de belangrijkste daders waren in gewelddadige conflicten.

Sinds ik me kan herinneren, markeert Thanksgiving het begin van het vakantieseizoen voor mij. Een tijd van het jaar die meestal vrij gelukkig was in mijn jeugdherinneringen. Het idee van dankbaar te zijn voor waar ik was in het leven en de dingen die God mij heeft gegeven, heeft altijd zin. Mijn familie had nooit echt veel, maar we wisten altijd dat het slechter had kunnen zijn.

In deze tijd van technologie, globalisering, en de voortdurende uitwisseling van informatie, hoe kunnen we nu nog van de geschiedenis een verkeerd beeld krijgen? Is bedrog meer comfortabel?


Duizenden jaren vóór Winthrop, gouverneur van de Massachusetts Bay Colony, de ‘officiële’ Thanksgiving Day uitriep in 1637, hadden Noord-Amerikaanse inheemse mensen in heel het continent seizoenen van Thanksgiving gevierd. “Thanksgiving” is een zeer oud concept naar Amerikaans-Indiaanse naties. Het grote probleem met de Amerikaanse Thanksgiving vakantie is zijn valse associatie met indianen, de beruchte ‘Indianen en pelgrims mythe’.

Het is goed om Thanksgiving te vieren. Het is niet goed om de geschiedenis te vervalsen. Hier zijn een aantal nauwkeurige historische feiten over de werkelijke oorsprong van deze Amerikaanse feestdag die mij door een van mijn mentoren werd geleerd.

‘Thanksgiving’ niet is begonnen als een grote liefdevolle relatie tussen de pelgrims en de Wampanoag, Pequot en Narragansett mensen. Sterker nog, bij die historische eerste Thanksgiving in oktober 1621, gevierd door de overlevenden van de ‘pelgrim’ tijdens hun eerste winter in Turtle Island, waren de Indianen geen eens uitgenodigd voor de officieuze eerste ‘Thanksgiving maaltijd’! Er was geen kalkoen, squash, cranberry saus of pumpkin pie. Een paar dagen voor dit vermeende feest plaatsvond werd door een ploeg van ‘pelgrims’ onder leiding van Miles Standish actief gezocht naar het hoofd van een lokale Indiase leider. Er werd een 11 meter hoge muur gebouwd rondom de hele Plymouth regeling met als doel het weghouden van Indianen. Officieel is de vakantie die de Amerikanen kennen als ‘Thanksgiving’ eigenlijk ontstaan in het jaar 1637. Gouverneur Winthrop van de Massachusetts Bay Colony kondigde deze eerste officiële dag van Thanksgiving en feesten af om de terugkeer van de mannen van de kolonie die veilig aankwamen uit wat nu Mystic, Connecticut is, te vieren. Ze waren daar gegaan om deel te nemen in de slachting van meer dan 700 mannen Pequot , vrouwen en kinderen, en de heer Winthrop besloot aan deze slachting een officiële dag van dankzegging te wijden, compleet met een feest om te ‘bedanken’ voor hun grote ‘overwinning’.

Waarom is de geschiedenis zo onnauwkeurig? En wat zou ik nog meer niet moeten vertrouwen van wat ik geleerd in mijn lessen geschiedenis op de lagere school. Waarom een leugen bestendigen? Laten we de waarheden van het verleden aanschouwen, en dankbaar zijn dat we leren om met elkaar de liefde voor de rijke menselijke verscheidenheid te delen.

Opvoeden.

Posted in Zonder categorie, amsterdam gewoon, amsterdam politiek, politiek on november 25, 2009 by gerbrandkranendonk

Vandaag mijn dochter bewonderd met haar tennissen. Het betreft een bredeschool activiteit: Gratis krijgen kinderen de gelegenheid om verschillende aspecten van sport, cultuur en andere bezigheden te proberen. Wat mij allereerst opvalt is dat sommige kinderen soms gewoon niet komen opdagen, ook nu niet, bij de laatste (open) les. Enige discipline is vaak ver te zoeken. Daarnaast zie ik dat alle kinderen geen enkele sportkleding aantrekken: Ik ben de enige die zijn kind sportkleding brengt en laat omkleden.

Als ik ga zitten zie ik dat ik de enige ben, die is komen kijken, samen met nog 1 andere moeder. Even later komt haar zoontje bij zijn moeder klagen over het feit dat één van de twee volwassen begeleiders hem uitmaakte voor watje. Als “protest” heeft hij de begeleider keihard geslagen met een tennisracket en geschreeuwd “hou je kop”.

De moeder vindt dat blijkbaar heel normaal, de begeleider biedt zijn excuses aan aan het jongetje van (ongeveer) 9 jaar en strikt zijn veter, want het jongetje is te lui om dat zelf te doen. Als het jongetje vervolgens weigert om met mijn dochter te gaan tennissen, en met een verveeld gezicht mijn dochter loopt te commanderen, spreekt de tennisleraar hem hierop aan. Het jongetje klaagt over iedereen, weet alles beter en wil niet samen spelen. Als ik de moeder hierop aanspreek reageert zij werkelijk verbaasd: Dat is toch normaal, zoals haar zoontje zich gedraagt? Dat zijn gewoon “botsende karakters”. Stiekem verdenk ik de moeder er van een ambtenaar te zijn, maar dit terzijde.

Een ander meisje gaat dan met mijn dochter tennissen. Ik probeer mijn dochter een beetje op te peppen, want met dit zooitje ongemotiveerde kinderen heeft zij ook niet echt veel zin meer. En dan begint het meisje vals te spelen en mijn dochter te commanderen. Ballen die door haar uit worden geslagen, zijn volgens haar in. Terwijl iedereen duidelijk ziet dat de bal uit is, en zij dus moet accepteren dat ze verloren heeft, schreeuwt zij: Wat een valse mensen. Iedereen hier is vals!

Mijn dochter verwijt ik soms niet hard genoeg voor haar zelf op te komen. Maar met dit gedrag denk ik dat ik mijn dochter moet beschermen en moet verhuizen naar een plek, waar kinderen beter worden opgevoed. Later, bij theaterles, is het weer van hetzelfde laken een pak. De deur voor een ander dicht laten vallen, ik waan mij bij de kinderopvang. En als je de deur open houdt ben je een sukkel, want dan laten ze je extra lang staan.

Is dit typisch het gedrag van kinderen in Zuidoost, of ook van kinderen elders in Nederland? Als ik elders kom, ben ik geneigd om te denken dat de kinderen beter zijn opgevoed. Maar of dat waar is weet ik niet. Ik zie alleen dat de wil om samen te werken bij veel kinderen niet echt aanwezig is. En de brede school activiteit wordt blijkbaar vooral gebruikt door ouders die op een goedkope manier hun kind kunnen laten opvangen. In hoeverre die kinderen gewenst zijn door die ouders vraag ik mij af.

Ongemotiveerd, ongedisciplineerd, agressief en onbewust van hun eigen onaangepaste gedrag. Het was een leerzaam uurtje.

Wielrennen in Suriname

Posted in gewoon een mening, wielrennen on november 19, 2009 by gerbrandkranendonk

De Surinaamse Wielrenunie organiseerde afgelopen weekend het nationaal kampioenschap individuele tijdrit in Paramaribo. Met een gemiddelde snelheid van 43 kilometer per uur won Moses Rickets de wegwedstrijd in dertien minuten en 22 seconden.[(c)Waterkant.Net/2009]

PS: Wanneer start de Tour de France in Suriname? Wanneer komt een Surinaamse ploeg eens naar Nederland?

D66 en OZO: de perfecte combinatie

Posted in amsterdam gewoon, amsterdam politiek, gewoon een mening, politiek on november 15, 2009 by gerbrandkranendonk

7 stadsdelen met ongeveer 90.000 inwoners elk. Goed voor de ambtelijke organisatie, maar is het ook goed voor de politieke deelname van burgers?

In Zuidoost is er bijvoorbeeld een slechte politieke participatie. Bestuurders proberen keer op keer in contact te komen met burgers, gaan in ontmoetingen in buurtcentra in op actuele lokale thema’s, maar op geen enkel moment is de publieke tribune in de vergaderzaal van het stadsdeelkantoor gevuld met actieve, belangstellende deelnemende burgers. Het aantal kiezers ligt bij stadsdeelraadsverkiezingen op of rond de 40%.

29 zetels kent de stadsdeelraad van Zuidoost. Hoe groter een gemeente, hoe groter een stadsdeel, hoe meer zetels een gemeenteraad en stadsdeelraad kent. Maar de politieke participatie van burgers lijkt evenredig aan de groei van een gemeente of stadsdeel af te nemen: Hoe groter een gemeente, des te minder de burgers zich betrokken voelen met de plaatselijke politiek. In kleine gemeenten, met 6000 inwoners, is de plaatselijke wethouder parttime werkzaam, en heeft hij nog een gewone baan. Ik heb er gewerkt, bij zulke kleine gemeenten, en het contact van de wethouder met de plaatselijke bevolking is uitstekend. Lokale kwesties worden bevochten in de gemeenteraad en in het stemhok, de mensen ervaren dat hun belangen vertegenwoordigd worden door hun bestuurder.

In grote gemeenten en stadsdelen staan de bestuurders te ver af van de bevolking. Omringd door een ambtelijke top, bestaand uit high professionals met salarissen op of rond de Balkenende-norm, gaat de discussie niet meer over de schutting van meneer Heemskerk in de Goudsblomstraat, maar om kwesties die spelen in interregionale en nationale overleggen. Sinds de jaren negentig komen er lokale partijen op, die in het gat duiken dat grote landelijke partijen laten vallen. Structureel is er echter iets mis met de politieke vertegenwoordiging van burgers in grote gemeenten en stadsdelen.

OZO is in Zuidoost een lokale partij, die beter dan andere partijen in staat is zich te focussen op de lokale belangen.

D66 is als landelijke partij in staat lokale kwesties op hoger niveau aan te kaarten en om draagvlak te vinden bij hogere bestuurslagen voor maatregelen die bij uitstek zijn gericht op de behartiging van de belangen van de gewone burger.

In die zin is de lijstverbinding in Zuidoost van de lokale partij OZO met D66 goud waard en een voorbeeld voor andere gemeenten en stadsdelen. Een lokale partij en een partij die op pragmatische wijze politiek bedrijft. Geen plaats voor machtspolitiek, voor baantjesjagers, maar wel een ploeg met mensen die bereid zijn zich in te spannen om met een luisterend oor naar de bewoners kwesties op een goede manier aan te kaarten daar waar oplossingen voorhanden zijn. Gedreven professionals? Goedwillende amateurs? U, bewoner van Zuidoost, mag het zeggen, maar wij staan klaar voor u!