

Op 15 mei 2008 bepaalde het Hooggerechtshof van de Amerikaanse staat Californië, in een doorbraak arrest, dat het huwelijk een grondrecht is voor ieder mens in Californië. In een doordacht vonnis erkende het hooggerechtshof, onder de moedige leiderschap van rechter Ron George, dat “het recht om te trouwen….koppels van hetzelfde geslacht eenzelfde aanspraak geeft als koppels die bestaan uit een man en vrouw om de partner voor het leven te kiezen en om met die partner een wettelijk erkende en beschermde relatie aan te gaan die recht geeft op dezelfde erkende en beschermde familierechten.”
Op 4 November, tegelijk met de presidentsverkiezingen, zullen inwoners van Californië opnieuw de confrontatie met het veelbesproken onderwerp van het huwelijk van mensen met hetzelfde geslacht moeten aangaan. Dan zullen de inwoners moeten stemmen over Proposition 8, het wetsvoorstel om huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht te verbieden. De uitslag van deze stemming zal de liefdeparameters bepalen van de staat Californië.

Cailfornië, de gouden staat, is trendsetter in Amerika. Als de inwoners van Californië tegen het wetsvoorstel stemmen en dus vóór het huwelijk tussen mensen met hetzelfde geslacht, dan zal dit gevolgen hebben voor de rest van Amerika. Andersom ook. De betekenis van de stemming voor de rest van Amerika is ook beïnvloed door de presidentskandidaten en hun standpunt: Obama is tegenstander van het wetsvoorstel, Mc Cain steunt het wetsvoorstel. De verkiezing van Obama als president zou dus kunnen betekenen dat ook het huwelijk voor mensen met hetzelfde geslacht in Californië mogelijk blijft. Obama’s kandidatuur voor het presidentschapheeft veel afro-Amerikanen op de been gebracht. En daar wringt de schoen: Zullen deze afro-Amerikanen het wetsvoorstel steunen, net zoals zij Obama zullen steunen? Onder de zogenoemde afro-Amerikanen bevinden zich ook veel conservatieve latijns-Amerikanen. Zij zijn tegen het huwelijk voor mensen met een gelijk geslacht.

Als een afro-Amerikaanse lesbienne die al meer dan twee decennia samen is met dezelfde vrouw, ben ik mij welbewust van het zwarte ongemak met homoseksuele onderwerpen.
Onze lange en moedige strijd voor gelijke burgerrechten ten spijt, het leiderschap van zwarte Amerikanen –politici, ministers, topondernemers- was niet zo uitgesproken zoals het had kunnen en moeten zijn op het onderwerp van homorechten. Homofobie en traditionele religieuze opvoeding spelen een grote rol in onze stilte op dit onderwerp. Maar de wortels van het ongerief van de zwarte gemeenschap met dit onderwerp gaat dieper, denk ik.
Spijtig genoeg geloven sommige afro-Amerikanen dat het alleen de zwarten zijn die mogen profiteren van de successen die behaald zijn door de burgerrechtenbeweging in de jaren 60 en 70. Zij vrezen dat als de gelijke burgerrechten evenveel voor de homo’s als voor de zwarten zouden gelden, de zelfde rechten voor de zwarten aanzienlijk in waarde zouden verminderen. Dat gevoel is zeer sterk aanwezig in de zwarte gemeenschap.
Niet lang geleden, in een toespraak tot een voornamelijk zwart publiek, introduceerde ik mij met enige aarzeling als lesbienne. Ik was niet op zoek naar de goedkeuring van het publiek. Eigenlijk deed ik het, omdat ik daarvoor nog nooit de moed had gehad om mijzelf als een lesbienne te identificeren voor een zwarte gemeenschap. Dat werd tijd.
Aan het eind van mijn toespraak kreeg ik een staande ovatie die mij verbouwereerde, ik was diep geraakt. Dit gaf mij de overtuiging dat het afro-Amerikaanse electoraat uiteindelijk de doorslag zal geven. Zwarte stemmers zullen, dat voorspel ik, het huwelijk van mensen met hetzelfde geslacht zien als het constitutionele recht wat het is, daarbij nieuwe betekenis gevend aan het “Obama Effect”.
Ik ben op dit moment assistant van de rector van de Stanford Universiteit, maar ik diende als rechter in het gerechtshof van Clara County voor meer dan twee decennia. Ik heb meer dan honderd huwelijken voltrokken.


Onlangs mocht ik een huwelijk voltrekken tussen twee dames. De vrouwen,, Camille Ramos and Patricia Moreno, waren twee Mexicaans-Amerikaanse vrouwen van in de dertig. Toen ik de kruizen observeerde die door veel familieleden werden gedragen dacht ik: ach, die zijn er alleen als verplichte formaliteit. Maar toen de ceremonie op gang kwam, merkte ik hoe verkeerd ik zat met mijn vroege oordeel. Ik aanschouwde drie generaties Latino’s: ouders, grootouders, overgrootouders, die met tranen van geluk en liefde Patricia en Camille omhelsden; en ik hoorde drie generaties van mannen en vrouwen die hun onvoorwaardelijke steun gaven aan de 15 jaar durende relatie tussen Patricia en Camille. Voor de Ramos en Moreno families waren Christendom en homohuwelijk volledig verenigbaar. Zoals een familielid mij later toevertrouwde: “Ik begrijp al die toestanden niet. Twee mensen steunen die van elkaar houden is juist iets Christelijks.”
Dus, welke boodschap zullen de Californiërs uitzenden op 4 november richting de rest van Amerika? Wat zal de uitkomst zijn van hun stem over het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht?

Als Proposition 8 aangenomen wordt en het verbod op een huwelijk tussen mensen met hetzelfde geslacht wordt opgenomen in de grondwet van Californië, dan zal dat een signaal zijn aan Amerika dat discriminatie, ongelijkheid en intolerantie hun terugkeer hebben gemaakt.

Indien Proposition 8 wordt weggestemd zal Amerika begrijpen dat in Californië zowel de rechters als de inwoners beseffen dat het huwelijk een grondrecht is voor ieder mens. Met het verwerpen Proposition 8 zullen de inwoners van Californië bevestigen dat liefde blind is. Met het verwerpen van het wetsvoorstel zou de uitspraak van het hooggerechtshof van Californië bevestigd worden. Als de uitspraak van het hooggerechtshof van Californië blijft staan, dan zal het district Colombia, en de staten Vermont, New Jersey, New Hampshire, Oregon, Main, die alleen privaatrechtelijke partnerschappen accepteren, kunnen worden overgehaald om zich aan te sluiten bij Californië, Massachusetts en Connecticut in de erkenning van het echte homohuwelijk.

Camille Ramos, Patricia Moreno and de zwarte gemeenschap die mij omhelsde als lesbienne zijn onder de vele duizenden die allemaal tegenstander zijn van het verbod op het homohuwelijk. Wij zullen allemaal “nee” stemmen op Proposition (wetsvoorstel) 8 omdat het huwelijk een grondrecht is, en, omdat we, om Shakespeare te citeren, nooit enige belemmering mogen toestaan op het huwelijk van ware liefde.
30 oktober 2008, Palo Alto, Californië,
LaDoris Cordell
vertaald door Gerbrand Kranendonk
