Veel weblogs, internetfora maar ook opiniepagina’s van kranten worden volgeschreven met verhalen, die niet uitblinken in consistente gedachtengangen, om het eufemistisch uit te drukken.
Vandaag weer een (bewerkt) stuk in NRC Handelsblad, waarin 3 wetenschappers, waaronder Jan-Willem Duyvendak, zaken als onderklasse, elite, politieke vertegenwoordiging, culturele en maatschappelijke polarisatie, opvattingen, alles door elkaar, aan elkaar proberen te breien. Er staan oneliners in, die gebruikelijk voor show programma’s als RTL Boulevard, maar een wetenschapper onwaardig zijn.
Hoe kan nou één opiniestuk over 4 of meer totaal verschillende maatschappelijke en politieke thema’s, geschreven worden door 3 onafhankelijke denkers? Waanzin.
En welke denker heeft het stuk, dat oorspronkelijk veel diepgaander en uitgebreider was, proberen te verwerken tot een stukje in de krant?
Een stukje van een gering aantal woorden, omdat sinds het NRC Handelsblad is overgegaan op hetzelfde formaat als het Parool, de pagina’s net iets te weinig ruimte hebben voor een nadere bespiegeling?
Kortom, de feiten staan in een bepaalde volgorde, maar de conclusies staan al in het begin. De premissen worden door de lezer al gauw niet herkend, maar als je ze er uit vist staat er niet een weerslag van datgene wat wetenschap eigenlijk zou moeten zijn: Onafhankelijk, niet ver- of beoordelend, maar analyserend zonder onbenoemde premissen die de conclusies van de analyse al in zich dragen.
Ik denk dat het allemaal een kwaliteitsgebrek is. Niet alleen de politiek en de media, maar ook de wetenschap.
Filed under: gewoon een mening
