Surinamers en Marokkanen

Ik heb her en der wat beledigende teksten opgeschreven voor Surinamers. Mensen die mij kennen begrepen dat niet. Waarom jij, Gerbrand? Dat zit zo.

 

In Zuidoost heb je een grote minderheid aan Surinamers, waarbinnen bepaalde mensen zich bepaalde posities hebben verworven door keihard opportunisme. Laat me dat uitleggen.

 

In de begin jaren negentig kwam het “Zwart beraad”. Officieel kwamen deze mensen op voor hun zwarte medemensen. Maar net zoals bij de krakers werd deze groep al snel verscheurd door opportunisten en idealisten. De idealisten, zoals een Henry Dors, streden werkelijk voor een tolerante en meedenkende zwarte middenklasse. De opportunisten was het echter alleen te doen om de macht en hun eigen posities. Zij streden niet voor de zwarten, maar tégen de blanken. Er werd een vijandbeeld gecreëerd, en zij konden zich profileren als de vertegenwoordiger van de zwarten in de strijd tegen die vijand. De vijanden waren alle mensen die ook in de race waren voor politieke posities, maar die nog niet hadden bereikt of die wit waren. Was je zwart en redelijk, dan was je een bounty. Was je wit, dan was je lid van de afstammelingen van de slavendrijvers, had je bloed aan je handen en was je minderwaardig. Dat beeld werd geschapen, louter en alleen uit politiek opportunistische motieven.

 

Nu zijn de Ghanezen in Zuidoost in the lead. Het zijn over het algemeen hardwerkende en gelovige mensen. Niets mis mee. Ook zij moeten zich de politiek binnenvechten. Daar ontstaat een conflict met de oude zwarte voorhoede binnen de PvdA, die volledig Surinaams is. Prem Radakishun, columnist in het Parool, een kutkrant maar wel ònze kutkrant,  geeft zonder nadere reden af op Jude Kehla. Waarom, Prem? Die twee keer dat jij in de running was voor het lijsttrekkerschap van de PvdA, 1998 en 2002, heb jij het moeten afleggen. Toen ben je overgestapt op de SP, terwijl je in 2006 in een advertentie in het Parool opriep om op de VVD te stemmen. Waarom? Omdat Laetitia Griffith een mooie vrouw is? Welnee, omdat zij Surinaams is. Dat verklaarde je op de televisie.

De huidskleur en etnische afkomst is blijkbaar maatgevend voor Prem, waarbij hij zichzelf plaatste in het kamp van de opportunistische leden van het zwarte beraad. Het zwart beraad, wat hij zelf nota bene nog bestreden heeft. 

 

Voor Prem is de etnische afkomst dus alles bepalend. Prem Radakishun en Jörgen Rayman, een andere bekende Surinamer, geven nu af op de Marokkanen. Prem voelt zich nu tot de PVV aangetrokken. In het vorige stuk plaatst Carel Brendel, een gefrustreerde PvdA-er, het ressentiment onder Surinamers in het perspectief van het clientelisme.

 

Ik plaats het liever in het kader van politiek opportunisme en racisme. Marokkanen zijn goede schrijvers, goede politici, goede voetballers, maar ook soms relschoppende jongeren, moordenaars en islamitische hardliners. In plaats van dat de Surinamers opkomen vóór de Marokkanen en tégen generalisaties, gaan vooraanstaande Surinamers afgeven op “de” Marokkanen. En dat ook nog door een Surinamer, die etnische afkomst alles bepalend vinden voor het politieke stemgedrag, maar zichzelf op de borst klopt voor zijn eigen maatschappelijke betrokkenheid. Getver. Vandaar dat ik in de contramine ging door het plaatsen van enkele generaliserende opmerkingen over Surinamers. Want geef mij maar Marokkanen!

 

 

schrijven en kletsen

Veel weblogs, internetfora maar ook opiniepagina’s van kranten worden volgeschreven met verhalen, die niet uitblinken in consistente gedachtengangen, om het eufemistisch uit te drukken.

 

Vandaag weer een (bewerkt) stuk in NRC Handelsblad, waarin 3 wetenschappers, waaronder Jan-Willem Duyvendak, zaken als onderklasse, elite, politieke vertegenwoordiging, culturele en maatschappelijke polarisatie, opvattingen, alles door elkaar, aan elkaar proberen te breien. Er staan oneliners in, die gebruikelijk voor show programma’s als RTL Boulevard, maar een wetenschapper onwaardig zijn.

 

Hoe kan nou één opiniestuk over 4 of meer totaal verschillende maatschappelijke en politieke thema’s, geschreven worden door 3 onafhankelijke denkers? Waanzin. 

En welke denker heeft het stuk, dat oorspronkelijk veel diepgaander en uitgebreider was, proberen te verwerken tot een stukje in de krant?

Een stukje van een gering aantal woorden, omdat sinds het NRC Handelsblad is overgegaan op hetzelfde formaat als het Parool, de pagina’s net iets te weinig ruimte hebben voor een nadere bespiegeling?

 

Kortom, de feiten staan in een bepaalde volgorde, maar de conclusies staan al in het begin. De premissen worden door de lezer al gauw niet herkend, maar als je ze er uit vist staat er niet een weerslag van datgene wat wetenschap eigenlijk zou moeten zijn: Onafhankelijk, niet ver- of beoordelend, maar analyserend zonder onbenoemde premissen die de conclusies van de analyse al in zich dragen.

 

Ik denk dat het allemaal een kwaliteitsgebrek is. Niet alleen de politiek en de media, maar ook de wetenschap.

Max Westermans objectieve kijk

Vanaf 1 september is er een leuke serie op de televisie. Het is een serie waarin op een verrassende manier zaken benoemd worden, die ogenschijnlijk heel normaal zijn, maar in feite voor buitenstaanders volkomen onbegrijpelijk.

Max Westerman plaatst zichzelf buiten de dagelijkse realiteit, en verwondert zich als een klein kind over de normaalste zaken. Hij doet dit door zaken te vergelijken met de USA en de daar heersende standaarden, normen en waarden. Dat levert een leuke inkijk op in zaken die in Nederland voortkomen uit gewoonte.

Het is altijd leuk om geconfronteerd te worden met hoe anderen tegen je eigen land of cultuur aankijken. Tenminste, ik vind dat altijd leuk. En volgens mij de meeste inwoners van Nederland. Het is natuurlijk niet leuk als die benadering altijd negatief of veroordelend is. Daar hebben Marokkanen nu erg veel last van, vroeger de Surinamers. Max Westerman kiest een verrassende positie. Kijken!

Max Westermans kijk op Holland

Cliëntelisten vechten elkaar de tent uit

 Door Carel Brendel

 In Amsterdam Zuidoost en omgeving manifesteert de Partij van de Arbeid zich als Partij van het Cliëntelisme. Bekend is de affaire van de drie ‘niet helemaal corrupte’ deelraadsleden, die weer tot de PvdA-fractie in het ‘Bijlmer-parlement’ zijn toegelaten. Daarnaast houden de socialisten in Zuidoost elkaar scherp door de illegale caféhouder Ernest Owusu Sekyere, die een doorgeladen vuurwapen achter de bar verborg, in hun gelederen te handhaven.

Cliëntelisme is het bedrijven van politiek ten bate van zichzelf en de eigen etnische achterban, die afhankelijk en onmondig wordt gehouden. Met de massale immigratie vanuit Suriname rond 1975 is het verschijnsel overgewaaid naar de Bijlmermeer. De integratie en emancipatie van Surinaamse Nederlanders verlopen over het algemeen voorspoedig, maar in Amsterdam Zuidoost koesteren Surinaamse politici nog steeds een gevoel van achterstelling en verongelijktheid. Cliëntelisme botst met de socialistische idealen van emancipatie en zelfverheffing. Desondanks heeft het fenomeen wortel geschoten in de PvdA.

Voor een cliëntelistische partij is het niet altijd eenvoudig om alle doelgroepen even ruimhartig te bedienen. Nogal wat Amsterdammers van Surinaamse afkomst ergeren zich aan de manier, waarop islamitische kiezers door de hoofdstedelijke PvdA worden gepamperd en ontzien. Deze frustraties zijn het sterkst in Amsterdam Zuidoost, het brandpunt van het op de zwarte achterban gerichte cliëntelisme. Tot een uitbarsting kwam het dit voorjaar rond het wegsturen van de zwarte wethouder Hennah Buyne. Zij sneuvelde over een lesbrief voor scholieren, waarin Geert Wilders op onverdekte wijze werd aangevallen. De lesbrief viel verder op door vreemde tokkiefobe cartoons waarin blanke Amsterdammers werden neergezet als asociale racisten.

 Ingewijden op het stadhuis weten dat deze lesbrief uit de koker komt van burgemeester Job Cohen en dat hij de hoofdverantwoordelijke is voor deze affaire. Cohen wist echter behendig buiten schot te blijven. De politiek onervaren ex-rechter Buyne, die op het stadhuis weinig gezag had, werd geslachtofferd. Dit alles tot woede van een groep Surinamers, die onder aanvoering van het Kamerlid John Leerdam luidruchtig solidariteit met Buyne kwam betuigen. Leerdam en zijn vrienden claimden bij deze gelegenheid een ‘zwarte’ wethouderspost. Leerdam had daarbij voornamelijk zichzelf in gedachten, maar de PvdA was zo verstandig om de ‘biculturele’ theatermaker en subsidievreter buiten de deur te houden. In zijn plaats werd Freek Ossel benoemd, een voormalig topambtenaar met Ghanese roots. Belangrijker dan zijn kleurtje is dat de nieuwe wethouder zich tot dusver als een goede bestuurder heeft gemanifesteerd.

Inmiddels heeft de cliëntelistenstrijd zich naar het zuidoosten verplaatst. De vraag is namelijk wie lijsttrekker wordt voor de PvdA bij de deelraadsverkiezingen van 2010. Gezien de enorme invloed van de PvdA in Amsterdam Zuidoost is het vrijwel zeker dat de lijstrekker ook de toekomstige voorzitter zal zijn van dit stadsdeel. Met het oog op de West-Afrikaanse stemmen valt nu regelmatig de naam van PvdA-stadsdeelbestuurder Jude Kehla Wirnkar als nieuwe ‘burgemeester’ van Zuidoost. Dit alles tot groot verdriet van de Surinaamse factie in de Bijlmer, die zijn macht en status dreigt te verliezen.

 Vanuit de ‘Surinaamse gemeenschap’ klinkt luidruchtig gemor. Vlak voor hun vertrek naar de Democratische Conventie in Denver ventileerden de razende reporters Jörgen Raymann en Prem Radhakishun hun onvrede over de PvdA. Raymann heeft spijt van zijn stem op de PvdA. “Het is een partij van pappen en nathouden”, zei hij op 23 augustus in Het Parool. In diezelfde krant opende columnist Prem een frontale aanval op Kehla. PvdA-stemmer Radhakishun: “Ik hoorde al van veel mensen dat Jude Kehla een waardeloze politicus is. Dat is geen geroddel maar een feit.”

Het CDA-raadslid Henk de Boer, die op zijn pittige en altijd interessante weblog uitgebreid ingaat op deze affaire, zijn de West-Afrikanen goed voor negen zetels in Zuidoost. Dat is een aardig opstapje voor de absolute meerderheid waarvoor 15 van de 29 zetels nodig zijn. Tegen die achtergrond wordt de in opspraak geraakte Ghanese stemmentrekker Owusu Sekyere geduld. Om dezelfde reden subsidiëren de centrale stad en het stadsdeel opeens manifestaties van Ghanese pinksterkerken. Deze kerken, waar op ouderwetse Yvette Lont-achtige manier tegen homoseksualiteit wordt gepreekt, bevorderen volgens Job Cohen de sociale samenhang.

Kehla komt overigens voor in mijn boek Het verraad van links. Op bladzijde 191 schrijf ik over het lafhartige artikel (‘Hoe een allochtoon zich beroemd maakt’, Trouw, 17 december 2002), waarin hij samen met drie medestanders moedige allochtonen als Afshin Ellian, Hafid Bouazza en Ayaan Hirsi Ali door het slijk haalde.

Hoe het ook zij, niet alleen de razende reporters R & R, maar ook hun ‘ooms en tantes, neven en nichtjes’ zijn boos op de PvdA, zo bleek tijdens Kwakoe, het jaarlijkse volksfeest van ‘de Surinaamse gemeenschap’. CDA-waarnemer Henk de Boer pesterig: “Waarschijnlijk was het daarom ook zo leeg bij de Kwakoetent van Muriël Dalgliesh, fractievoorzitter van de PvdA.”

Inderdaad, de cliëntelisten vechten elkaar de tent uit.

Copyright: Carel Brendel

Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)  Geplaatst op 1 september 2008

Homepage: www.hetverraadvanlinks.nl

 

 

aandelen, oftewel gokken met niet bestaand geld

Stel, je hebt geen geld.

 

Dan ga je naar de beurs, je gaat beleggen in aandelen, opties, futures, swaps of whatever, met geleend geld. Na een aantal jaren heb je zogenaamd 1 miljoen dollar gewonnen. Van wie is dat geld? Waar komt dat geld vandaan? Dat geld komt van iemand anders, en van nog veel meer anderen, die allemaal jou dat geld beloofd hebben, maar eerst ook zeker hebben gesteld dat zij meer geld verdienen dan dat zij ingelegd hebben.

Dat is een pyramidespel. Dat pyramidespel staat op het punt van omvallen. Vermogens en winsten blijken op lucht te zijn gebaseerd. Daarom ben ik al mijn gehele leven tegenstander van beleggen. Beleggen is deelname aan dat pyramidespel. Helaas doet iedereen er aan mee, ook de Nederlandse overheid. De crisis van 1929 zal in het niet vallen met de crisis van 2008 (of 2009).

Stop met beleggen, schaf de aandelen- en vooral de optie-beursen voorgoed af. Weg met de luchtbel uit de wereldeconomie.